Naszą relację z Dzieckiem budujemy zgodnie z filozofią Rodzicielstwa Bliskości, które bliską więź Dziecka z rodzicem, czy opiekunem definiuje jako fundament zdrowej przyszłości, rozwoju sfery emocjonalnej i społecznej Dziecka, jego szczęścia i poczucia bezpieczeństwa. Rodzicielstwo Bliskości to otwarcie się na indywidualne potrzeby Dziecka, to odczytywanie znaków i sygnałów wysyłanych przez Dziecko i adekwatne reagowanie na nie.

Filozofia bliskości wymaga dostosowania się do zmieniających się każdego dnia okoliczności, to sztuka cierpliwości, empatii i wyrozumiałości. Filozofia bliskości to uczenie się siebie i Dziecka każdego dnia i budowanie uważnej, pełnej miłości więzi.

Żłobek idąc w kierunku Rodzicielstwa Bliskości może bez problemu odnaleźć zastosowanie powyższych 7 filarów bliskości. A więc do dzieła, przełóżmy to na język Misia Joga:

  1. Bądź blisko od początku – opiekunki starają się być blisko dziecka od samego początku, a więc kluczowym elementem jest tutaj adaptacja. Pokazanie dziecku jego nowej przestrzeni, bycie przy nim, towarzyszenie mu podczas zabawy, okazywanie czułości i bliskości. Dziecko ma możliwość wybrania swojej ulubionej opiekunki, a my mu to ułatwiamy. Nawiązanie bliskiej więzi jest w tym momencie kluczowe, aby odnaleźć się w nowym, obcym dla dziecka środowisku.
  2. Karmienie – podczas posiłków, dzieci są zachęcane do jedzenia, a nie zmuszane. Oferując dzieciom dwa dania w jednym czasie, istnieje duże prawdopodobieństwo, że dziecko zdecyduje się przynajmniej na jedno z nich. Karmienie poprzedza oczywiście higiena rąk i buzi, a wszystko to w przyjaznej i miłej atmosferze.
  3. Noś dziecko – w naszym żłobku dzieci są noszone, i przytulane nie tylko podczas adaptacji, ale w trakcie trwania całej przygody żłobkowej. Żłobek stara się zaspokoić potrzeby dziecka, a w tym właśnie potrzebę miłości, bezpieczeństwa, czułości, szacunku czy przynależności do grupy. Kiedy nie jesteśmy w danym momencie spełnić oczekiwań dziecka, mówimy do niego, aby wiedziało że jest dla nas ważne i zaraz się nim zajmiemy.
  4. Śpij przy dziecku – leżakowanie odbywa się w konkretnych godzinach, wtedy jedna z sal zamienia się w sypialnię – rolety zostają zasłonięte, w tle grają kołysanki, muzyka relaksacyjna lub opiekunka śpiewa dziecku po ciuchu piosenkę, trzymając je za rękę, głaszcząc czy przytulając.
  5. Słuchaj płaczu dziecka – Opiekunki reagują na płacz dziecka, starając się zrozumieć co się stało. Czasami jest to płacz związany z tęsknotą, innym razem przyczyną jest konflikt, bądź zdenerwowanie związane po prostu z tym, że dziecku coś nie wyszło, a jeszcze innym razem płacz wybudza dziecko ze snu. W związku z tym, że żłobek jest placówką zbiorową, korzystamy z rozkładu dnia uwzględniając indywidualne potrzeby dziecka. Co oznacza, że jeżeli dziecko zasypia przed leżakowaniem, opiekunki umożliwiają mu bezpieczny sen, podczas kiedy inne dzieci bawią się lub spożywają posiłek.
  6. Równowaga i granice – również w żłobku ważne jest zachowanie równowagi i granic, a także umiejętne odczytywanie potrzeb dzieci, aby wiedzieć kiedy powiedzieć „tak” a kiedy „nie”. Opiekunki podczas codziennego żłobkowego życia, czy to podczas zabawy, wyjść na dwór czy posiłków. uczą dzieci szacunku do innych oraz do siebie samych, a także poszanowania do otaczającej ich rzeczywistości np. do zabawek.
  7. Strzeż się trenerów dzieci – my również stanowcze „nie” mówimy dla haseł „nie noś bo przyzwyczaisz”, „niech się wypłacze podczas adaptacji, bo wejdzie wam na głowę”, „nie zachęcaj do jedzenia, będzie głodne to zacznie jeść”, „nie przytulaj, to rola rodziców”. Naszymi doradcami, których chętnie słuchamy to pedagodzy, psychologowie, którzy idą w kierunku RB, wychowania bez przemocy, bez kar i nagród. Chętnie bierzemy udział w różnych warsztatach czy szkoleniach, aby podnosić swoje kwalifikacje, aby zrozumieć małe dziecko, być bardziej uważnym i aby nie dopuścić do wypalenia zawodowego, które w tej branży może nas dopaść jeśli właśnie nie zadbamy o potrzeby naszych opiekunów.

Dzieci wychowywane w duchu RB będą miały większą szansę aby być: pewne siebie, zręczne, uczuciowe, komunikatywne, współczujące, delikatne, opiekuńcze, ciekawe świata, tworzące więź z innymi, przystosowujące się do nowych warunków.
Pamiętajmy, że miłość, troska i wrażliwość dodaje dzieciom skrzydeł, a nie je podcina.